Bir kış günü…
Kar yağıyor …
Odamın penceresinden Abdülhamit bana bakıyor
Altında evler üst üste çıkmışcasına,
Abdülhamit’i seyrediyor.
Sis çökmüş minaresine…
Belki de yanılıyorum gök kubbe aşağı inmiş.
Ben senin en çok sesini sevdim
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim
Devamını Oku
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta