ÖMRÜN MEHRİ
Seni sevmek kârımdı, kavuşamamak ziyan,
Hangi sevabın müjdesi, hangi günahın kefareti oldun bana?
Gayrı bu gönül bahçesine düşmez bir daha gonca,
Eşsiz bir gülün ateşiyle yanmışım ben...
Can verdin kalbime, hoş gelmiştin,
Öldürdün şimdi, kalmadı bir tesiri.
Yaralıyım, ölsem ah etmezdim de;
Yokluğun var ya... Kelimeler kifayetsiz bu duyguya.
Benim imkansız sevdam, ihtimalin bile güzeldi;
Gidişinle yarım kalan o masalın her hâli özeldi.
SIRDAŞIM
Biri çıkar gelir; özünde, sözünde kendini hissedersin,
Sanki yıllarca birikmiş tüm hislerin onda saklıymış gibi.
Gözlerinde, kirpiklerinde, her bir mimiğinde;
Eski bir dostu, kayıp bir parçanı bulmuş gibi...
"Acaba" dersin sessizce, ama kalbinden diline indiremezsin,
Sessizlikte bir muhabbet,
Anlaşırsa iki gönül kelam gerekmez elbet,
Görmesini bilirse şayet.
Her bakış bir manadır,
İçi sevgi dolu muhabbet.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!