Y aylaya çıktım tedirgin yılkılar
l sınmış tava bıçak biler kasaplar
L aleyi sümbülü dağları soyacaklar
K ınalı kekliği çobanı kovacakar
l lısın suyunuz teneşire gelin emi.
Yitik insan
Bu ne acı, insan insana cellat oluyor
Haya perdesi yandı, yüzler kızarmıyor
Medeniyet densede adına, hiç doğmuyor
Sevgiye merhamete düṣmanmısın insan.
Aşağıdan gelir ince belli
Güzeller içinde çifte benli
O güzelin saçı sırma telli
Sırma saçına kurban olduğum.
Yukarı kuyudan çeker suyunu
Kalem küstü
Mürekkep döküldü
Zarf dosya yanıp gitti
Kalmadı mecâl el yorgun.
Okort tutmuyor saz
Sevgi ile aşılır yollar diyen
‘’Yaratılanı yaratandan ötürü seven’’
Cana batana gül diyen
Bir Yunus geldi geçti.
Yürekte nefrete yer yok diyen
Vakti sabit sanma
Hevesine aldanma
Felek ile yarışma
Zaman içinde erirsin.
Kabir taşlarıdır ibret
Müsbet yaşam Hak nasip alır
Canlı göçer kelam kalır
Küfür ehli iblise yoldaş olur
Düzeltmeden dilin çıkma topluma.
Haramsa yediğin lokma
Yarınlara emek gerek
Gülme be hey zevzek
Kim olmuş cihana direk
Yol belli yolcu belli.
İṣini yapar her yerde
Kefek üstüne mahsulmü ekilir
Gönüle girmeyen yüze ahmı çekilir
Olmadan aṣık kafiyeleremi dökülür
Sevdam, demini hangi gözden aldın.
İhtiyar olmadan belmi bükülür
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!