sonu olmasın yolun!
sürgit büyüyen
bir boşluğa düşsün gölge
yokluğu varlık yokuşuna süren bir eylemin
ufku paslanmış arayışına koşulsun an
kelimede titreşsin harfler
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




bu iklimde bir şehirdir
alnının ortasına doğru terleyişlerim
çölde bir kıymık batsın
insanın yeryüzü serüvenine
insan
ayı gölgesinden
aşkı ateşinden bilendir
çocuğu ölüsünden
sözün dinlenmeye alındığı demdir
usumuzun dışa vurduğu bu dem
sade çocuk
sade çiçek
sade gül
bir ağıttan diğerine
uçuşsun dursun artık
kalbimiz
@..
sevgili Nafta Lin;
şu 'bızıklamak' sözcüğünü çok sevdim...açıkçası güldüm de:))))teşekkür ederim..sevgilerimle...
'git çocuk
kopar da git bütün ipleri
göbek bağın bende kalsın!..'
sevgili Naime hocamı kutlayarak ve de şu naçizane dizlerimi eklediğim için özür dileyerek...
'sevişilir elbet sonsuzla'
yan yatmış bir 'S' dir sonsuzluk...yan yata yata yer kaparız bu süreçte...en çok da kadınlar yan yatar valla:))
neyse!..
yol ile gelecek arasına kurulan köprünün çocuk olduğu teması işlenmiş şiirde...ya da ben öyle anladım bilmiyorum...flu bir resim görüntüsüne yerleştirilmiş çocuk hayatlar..ülkemin çocukları bunlar...
ne zamanın içinde
ne de dışındalar!..
sevgilerimle Naime hocam...
Daha önce seslenmiştim tarihe şiirin altında.
Şimdi yankısını arıyorum. Ey çocuklar! ey yüreklerinde ve ruhlarında taşıdıkları derin yaralarda saklambaç oynayan çocuklar!
Tarihe iyi bakın!!!!..
Usta işi ama şiir de bulmaca olmamalı.
Abbara çocukları yangının ortasında büyür şair..
Kutlarım güne düşen dizeleri.
Şiir' di.
Antoloji de ''günün şiiri köşesi''nin yanında ''günün yazısı köşesi''de olmalıdır.
Sayın editörlere duyrulur....
böyle büyür
''abbara çocukları
harlanmış yangınlar ülkesinde
:
kuytu geçitlerinde daracık sokakların
kurbanlık sayarak şiirin rahmindeki kanı ''
Şiirin final kısmından yola çıkarak,şairemizin ''abbara çoçuklar''da şairlerin şiir dünyasındaki yolculuğunu anlatıyor gibime geldi.Tabii kendisi bilir yine....
Ben şunu anlamadım bunca yıl şiirin ve edebiyatın içinde olup da,imgeleri başıboş kullanması ve anlatımda kopukluk meydana getirmesini nasıl başarabiliyor?
Özellikle ''bir''kelimesini giriş kısmında iki kez kullanmış.
şöyle şöyle olmazsa şöyle şöyle olur....felsefesinde algıladım.
sorun,çözüm....şiir varsayım üzerinde yol almaz.o anki ruh hali neye işaret ederse o vuku bulur.Kısaca bu tür felsefi içerikli şiirleri pek sevmem,ama okurum.
Tebrik eder,saygılarımla.....
şiiri okuyup arkama yaslandığımda aklımda kalan ...?
Aşk emip,sevda fısıldadığım aram
Gövdenizin dışı gibi yalnızlığım
Bir çocuk sarkmaya dursun pencerenden
Takıp kanatlarına götüreceksin sanırım
Bunun için dalışım gölgelerine
Uyanışım simsiyah perçemlerine.
Bu şiir ile ilgili 58 tane yorum bulunmakta