ABARTIYORUM SENİ…!
Bu gece öyle ihtiyacım var ki sana.
Sarılmaya…
Abartıyorum seni…
Bu şehir kalbim kadar virane.
Uğrunda kalem olsun divane,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Güzelmiş eline sağlık.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta