Kokunu aldığımda nutkum tutulur, aklım başımdan gider
Sanki bu koku hayatın gerçek olduğuna işaret eder
Bana her yaklaştığında onu içime çekerim
Hayat verenin oksijen değil, kokun olduğunu sanarım
Bıraktığın eşyalarda seni koklarım, utanmam
Bir gören olacak diye de aldırmam
Ağır ağır çıkacaksın bu merdivenlerden
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta
Devamını Oku
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta