Dünya bir turu daha devirirken,
Biz de onunla birlikte, içinde, öyle dönüyoruz işte...
Yarış otomobilinin içindeki koltuklar gibi biz de mecburi istikametteyiz.
Varlığımız muktedir, lakin mutlak bir bağımlılık...
Yorulmuşuz nedense, mecburiyetten.
Gezginler bu kadar yorulmazlar değil mi?
Yani etrafa da bakmalı biraz, pencereden evreni izlemeli,
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta