Dünya bir turu daha devirirken,
Biz de onunla birlikte, içinde, öyle dönüyoruz işte...
Yarış otomobilinin içindeki koltuklar gibi biz de mecburi istikametteyiz.
Varlığımız muktedir, lakin mutlak bir bağımlılık...
Yorulmuşuz nedense, mecburiyetten.
Gezginler bu kadar yorulmazlar değil mi?
Yani etrafa da bakmalı biraz, pencereden evreni izlemeli,
ne olur kim olduğunu bilsem pia'nın
ellerini bir tutsam ölsem
böyle uzak uzak seslenmese
ben bir şehre geldiğim vakit
o başka bir şehre gitmese
otelleri bomboş bulmasam
Devamını Oku
ellerini bir tutsam ölsem
böyle uzak uzak seslenmese
ben bir şehre geldiğim vakit
o başka bir şehre gitmese
otelleri bomboş bulmasam




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta