Ab-ı Hayat Şiiri - Cemil Dursun

Aşk'ı nuruyla Hak'kın kalbe inen cemresi
Ab -ı hayat kul için kalbi Hak'ka vermesi
O nur ki; her zerreyi Aşk narıyla döndürür
Damladıkça kalplere ne azaplar söndürür.

O güzel aşk narı ki, yaktın canıma yetti
Ruhumu aydınlattın, karanlığı mahvetti
Ey candan sevdiğim, niyazıma bir ses ver
Canıma can bağışla, derdime bir nefes ver

Ben bu fani alemden, çektiğimde gözleri
Beş duyuda bir gördüm, Yaratandan izleri
Vuslat hasreti bende, yüreğimi dağlayan
Varlığımda tek gerçek, beni O’na bağlayan

Sırrına eren bilir bu mukaddes yanışın
Her nefesle yanarak o kapıya varışın
Ne dünyalık ister, ne cennetin köşkünü
Dileği yalnız Hak’tır, unutur her düşünü

Ey kalplere dokunan, o muazzam tecelli
Aşkın zorlu yolunda, hakikat nuruyla belli
Cemre düştü bir kere, gönül denen diyara
Deva oldu bu yangın en umutsuz yaraya

Düzce - Cemil DURSUN

Düzce - 25.02.2009