Ey gülü maşuk baki aşkı canan yanan yüreğimde baharı açtır
Hasretin de solan goncayı gönül’e kattır
Ruhumun özlem çarpınmalarına bürde’yi söylettir
Yalnızlığın dolanmalarını yunus ‘un rüzgârını estir
Sevgilinin sineme oturduğu çaresizliğin nağmelerini söndür
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




“Hû” diye başlayan haykırışın adresi bellidir, duyulur semada... Anlamlı ve çok güzeldi şiir kutlarım saygılar...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta