At nalına çarptı bir perest
Bir kaninat kan aktı gözlerinden
Heybesinde yangınlar emziren
Bir bedduaya düğümlenmezdi dünü
Belki bu denli sevmeseydi yangını ve tuzu
Uzak şehirler dolaşırdı düşünde
Daha bir uzak kaldı düşünden
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta