I
Hüznüm; süngülü yalnızlıklara itilmiş bir Dersim gecesi,
açlığım; bir deri bir kemik,
sabrım; altı aylık unutulmuşluğuyla bir Bahçesaray'lı
ve korkum; yollarına sinmiş bir çakal
ya gidenler evin yolunu bir daha bulamazsa Anerka!
Devamını Oku
Hüznüm; süngülü yalnızlıklara itilmiş bir Dersim gecesi,
açlığım; bir deri bir kemik,
sabrım; altı aylık unutulmuşluğuyla bir Bahçesaray'lı
ve korkum; yollarına sinmiş bir çakal
ya gidenler evin yolunu bir daha bulamazsa Anerka!
* Hep bir koşuşturmacadır yaşam
* Son vagona gelinceye kadar
* Dur durak bilmeden
* Budur belkide bizi yaşamda var eden
* En güzelide değerlerin var olması
* İnsan'ın yaşama tutunmasına güç veren
* Güç verenlerden olmak ne güzel....
Gurbetlik,yoksulluk insanları daha çabuk olgunlaştırıyor mecburen.Yine de sımsıkı sarılıyoruz hayata dört elle.Annenize ve babanıza Allah tan rahmet,sizede sağlıklı uzun ömürler diliyorum.Çok güzel anlatmışsınız sayın hocam tebrik ediyorum.
Aynen yazdığın gibi o günleri çok iyi hatırlıyorum.Köyümüze her sene kalaycılar gelirdi bizde körük çekmek için siraya geçerdik.O günleri özlemiyorum diyemem.
Abdulkadır Azaklı.
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta