Gözümden akan kanı sen aydınlat Efendim..
Ruhumdan düşen canı sen şahlandır Efendim..
Karanlığa göz kırpıp sinemden heyulaya
Kanayan yüreğimi sen tedip et Efendim..
Şu geceye dokunan parlayan pak kar gibi..
Şu pak kara dokunan bembeyaz rahmet gibi..
Rahmet ve şefkat ile sinemden heyulaya
Kanayan yüreğimi sen tedip et Efendim..
Âlemdeki boşluğa akan ses kuvvetince..
Gönlümdeki âleme konan sen hürmetince..
Fezayı doldurarak sinemden heyulaya
Kanayan yüreğimi sen tedip et Efendim..
Lütfederek dokunsan şu hazin gurbetime..
Titreyerek sarınsam şu haiz rahmetine..
Batıldan arındırıp sinemden heyulaya
Kanayan yüreğimi sen tedip et Efendim..
Hakikati gördükçe gökten buseler yağar..
Muhabbetin sardıkça gözden kan yaşlar saçar..
Aşkına vasıl edip sinemden heyulaya
Kanayan yüreğimi sen tedip et Efendim..
Bu Şiir Sığınak Edebiyat Mecmuası'nda Yayımlanmıştır.
Kayıt Tarihi : 1.12.2019 21:59:00
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Metin SECCAD, Niyâz, Sığınak Edebiyat Mecmuası, Sayı 6 (Kasım-Aralık), 2019.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!