Sen ölmedin.
Yirmi dört yaşındasın,
Gençliğin hüzün bulutlu baharındasın.
Kudüs’ün sevdasında, Gazze’nin umudundasın. Kimsesizlerin kucak dolu hayallerinde,
Yetimlerin mahzun gülüşündesin.
Sen Furkan’sın.
Yağmuru seviyorum diyorsun,
yağmur yağınca şemsiyeni açıyorsun...
Güneşi seviyorum diyorsun,
güneş açınca gölgeye kaçıyorsun...
Rüzgarı seviyorum diyorsun,
rüzgar çıkınca pencereni kapatıyorsun...
Devamını Oku
yağmur yağınca şemsiyeni açıyorsun...
Güneşi seviyorum diyorsun,
güneş açınca gölgeye kaçıyorsun...
Rüzgarı seviyorum diyorsun,
rüzgar çıkınca pencereni kapatıyorsun...




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta