Acemisiyiz şu çivisi çıkarılmış dünyanın
İki kere ayrılığın yalnızlığa bölününce eşittir kavuşmak olduğunu anlayana kadar
Ölüme ramak kaldığının bilinçsizliği içerisinde göçüp gittik şu dünyadan.
Acemisiyiz şu dünyanın,
Çıkarılan çivisine çıkmış denilen.
Ve kaza süsüyle üstü örtülen infazların inancı kadar var olacaktır samimiyetimiz.
Bir insan ölürken kaymıyor gökten bir yıldız,
Ay gözlerini kapatır ve güneş yüzünü çevirir meselâ.
Belki sana değil ama baharlar, hazana bıraktı yerini bana.
Bir çocuk kanlar içinde kıvranırken senin samimiyetsizliğin kadar acı idi bakışları
Çünkü göremedin orada kıvranan Ana’nın feryadını.
Acı kadar ayrılığa film kadar vuslat eklediğimiz kadarız.
İmitasyon sevgilerle sırıttık muhabbet erlerine, tebessüm sanarak...
Kapuçinonun yorgunluk kattığı muhabbettimizde çayın pofur pofur tükenişi gibi
Entelliğe tırmanırken elini bıraktığımız dostluğun sıcak yüzlü bakışını kaybettik.
Kaç yolculuk bir varış ve kaç ölüm bir barış bilemedim İki ayrılık eşittir kavuşmak bu dünyada
Acemisi olduğumuz kadar.
Ve her ölüm bir cinayet saklar perde arkasından,
Her vuslatta bir ayrılık acısı kadar.
Bugün de üzgünüz Allah’a şükürler olsun.
Bugün de üzgünüz.
Dikme lacivert renkli gözlerini beynimin damarlarına! Tiksintim cıvıklaşmış muhabbetlerdeki fedakârlığadır. İncinmek kibarca bir argo
İncinmek kibarca bir tercümedir
Ve sen zarafetin kadar kayıpsın!
Bana buzdağından söz etme
Yalçın kayalıklarda kayboluşları zihninde canlandırdıkça...
Bütün şiirleri yakacak kıvılcımlar biriktiriyorum avucumda
Bütün şiirleri yakacağım, tek bir kıvılcımla
Ve şairler feryadı bende tutsak kalacak ben yaşadıkça. Tüm ölümlere mahkûm olacak
Yüreğimizin ahengini de yine ben besteleyeceğim
Alışılmış notaların aksine.
Ve Cihad, ezginin yeniden marşa bestelendiği yerde başlar.
Ve mücadele Sen yaşadıkça yaşar,
Beyninin bağımsızlığında,
Vicdanın varlığında...
Acemisiyiz şu çivisi çıkmış dünyanın kabzedilmiş ruhuna karşı
Biraz tecrübe bir tutam hayat demek
Ve biz avuçtaki bütün tecrübeleri müptezel sandıklara gömeceğiz,
Hayatımız pahasına.
Kazanacağız!
Kazanacağız ve cinayetini izleyeceğiz tüm kazanımlarımızın.
Bu Şiir Sığınak Edebiyat Mecmuası'nda Yayımlanmıştır.
Kayıt Tarihi : 1.12.2019 21:15:00





© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Huseynî Vera, Serzenişin Sesi(n)dir!, Sığınak Edebiyat Mecmuası, Sayı 5 (Eylül-Ekim), 2019.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!