Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
yeter ki yeter... kökleri kurusun... duyarlı şiir için tebrikler
Bak şu çakmak gibi, yanan gözlere
Bak şu kan içinde,yatan şehide
O kanlı toprağı,verirsek size
Biz soyu mezhepsiz,arsız namerdiz.
**-----Mücahit hocam içimiz dışımız acılarla dolu ozanlar yaşadıkları tarihe ışık olurlar işte ona örnek kalıcı gelecek nesillere kalacak bir eser okudum , sizi ve şiirinizi kutluyorum terörü naletliyorum. saygılar sunuyorum.
yeterrrrrrrrrrrr,, NE BIÇAK KALDI NE KEMİK soysuzlara dur demek gerek, tebrik
Yüreğine sağlık...
Bu şiir ile ilgili 24 tane yorum bulunmakta