bir yalanı sevmiştim../ düşümde gördüğüm
tek bir sonsuz andı zamanın ötesinde
gizemli bir ödeve tutsak kılmış kendini
umut en güzel sokak../ iki ucu açık
zorunlu izine çıkarttım zalim zamanlarımı
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta