ŞÜKRAN
Sen hep aşkı şakıyan bir bülbül-ü şeydâsın,
Goncalarla bezenmiş gül nihalsin, ceydâsın.
Lezzeti, rayihası tarifsiz meyle dolu,
Sunduğuna can feda, peymane-i sevdasın...
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Şükran duyulur elbette böyle yare...
Her ne kadar melek mi, şeytan mı belli olmasa da.. Gönlü mest eden, hatırası yıllara meydan okuyan bir sevdanın mimarı, sevileni olmak öyle kolay değil, ne rastlamak kabil, ne de bulmak öylesini...
Güfte tadında akıcı, hoş duygular uyandıran güçlü bir şiir..
Tebrik ederim Abi..
Bu şiir ile ilgili 21 tane yorum bulunmakta