Belki tohum tutmaz toprak, çatlar dudakları…
Ama sensizlik baki kalır ezelden ebede
Bir misyonerin sırrını taşır gidişin
Ardından bakakalır ümidim bir başka sabaha değin
Arşınlanır yol her karışında kan gülleri
Çırpınır deniz, pul pul dökülür köpükler
Çakıl taşlarını ezer yağmurun ızdırabı
Güneş zaptediyor gözlerini
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren
Devamını Oku
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta