İçleri dolu, güngörmüş, kızarmış
Başakları ayalıyor gibi ellerin.
İstemsiz süzülüyor boşlukta.
Aydınlığı yaşatırken, çağırırsın karanlığı.
Mutluluğu hapsetmiş alacalı günlerin.
Şimdi, kalkmış gidiyorsun.
Dur, gitme…
İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları
Devamını Oku
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta