Uykunun en sessiz çığlığında, ansızın uyarıldın mı hiç?
Ölümle yaşamın o tekinsiz, o kör eşiğinde kaldın mı hiç?
Zihninle bedenin arasından, bir hortlak gibi fırlayarak,
Bir zebaniyle yüz yüze gelip, kan ter içinde uyandın mı hiç?
Çaresiz ve yapayalnız, o en son umuda defalarca tutunarak,
Şafağın soğuk ölümleri içinde, nefessiz çırpındın mı hiç?
...🖋️
gittiğim bütün hekimler aynı şeyleri söylediler
söz birliği etmişcesine
'aşk hastalığıdır bunun adı
ve çok sarsar insanı bu yaştan sonra'
Devamını Oku
söz birliği etmişcesine
'aşk hastalığıdır bunun adı
ve çok sarsar insanı bu yaştan sonra'




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta