Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Hüzün kesiğine battığım
Bu gecenin sonunda
Bütün anıları yıkayıp
Susmalara göç edeceğim
"Kahreden günler!"
Nereden bakarsan bak
"Onur yok!"
Ar, edep kalmamış!
Sadece "ye, iç, soluk al
Şükret!"
Sorma "helal mi" diye!
Kimi arasak
Kimden medet umsak,
Yakınsak!
Aramayalım bence de
Hele "dünkü çocukluğumuzu..."
Tebrikler Yusuf Bey...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta