Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Zaten bir aşk olmayınca koymaz o beyaz kağıt.
BAKIN YILLAR SONRA HALA GÜLÜMSETEBİLİYOR...
Gençlik... O yıllarda her ikinize de, elinizi sallasanız ellisi, saçınızı sallasanız tellisi gelir... Dert mi?...
Çok içten bir şiirdi. Kutladım kardeşimi. Esenlikle...
Sonsuza kadar okunacak bir mektup yazmış kız arkadaşınız her şey o beyaz kağıt üstünde nasıl okumak istersen öyle okunacak bir mektup. Çok güzeldi güzel yüreğinize sağlık.
Gönül gönül olunca samanlık saray... Yollar ayrılmışsa, dünya yıkılmayacak; sana da kolay gelsin, bana da kolay... Kutluyorum... Gerçekçilik gibi doğruluk var mı?... ++
ayılıklar bile dostça olmalı... zor acılı kelimelerle değil... geçmişi anınca insan üzüntü değil buruk bile olsa bir gülümse bırakmalı...
kanatmamalı yaraları... belki tek bir kelime ya da böyle beyaz bir kağıt...ne çok şey ifade ediyor...
çok şık bir anlatımdı...
gönülden tebriklerimle..
saygı ve sevgiler..
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta