A N N E Şiiri - Durmuş Ali Eker

-----ÖLMÜŞ ANALARIN ARDINDAN------

Doğurdun,büyüttün beni hevesle
Geceleri üçe, beşe bölerdin
Uykusuz gözlerle, en ılık sesle
Ninni söyler,ağlar, sallardın anne

Ak sütün ağzımda duruyor gibi
Gözlerim hep seni görüyor gibi
Ellerin saçımda yürüyor gibi
Islak gözlerini silerdin anne,,

Duanla korurdun beni her şerden
Haber gönder bana gittiğin yerden
Öyle özledim ki, ne gelir elden
Okşar, koklar, öper, belerdin anne

Doğduğum gösterdiğin neşeyi
Unutamam büyüdüğüm o evi
Anasızlık ölüm imiş bir nevi
Of desem saçını yolardın anne

Yaprak , toprak oldu o güzel cismin
Dilimden bir lahza düşmüyor ismin
Duvarda sararmış gelinlik resmin
O günü anlatır,gülerdin anne

Toprağı severim onda anam var
Yanında yari var, yani babam var
Acınız tükenmez ölene kadar
Mümkün olsa çoktan dönerdin anne

Işık demek ana,ana demek nur
Melekler anadır, anayı tanır
Cehennem ateşi yakmaz utanır
Delmek yetse, arzı delerdin anne

Babam nasıl sen nasılsın sormadım
Çok hasretlik çektim, dışa vurmadım
Sen öleli düşte bile görmedim
Her saat görmeyi dilerdin anne