Lafazan
Biliyormuş gibi tavır takınır!
Saçmalayıp durur susmayı bilmez!
Son sürat, fren yok ne de sakınır!
Olsa bile ona basmayı bilmez!
Bazen zıvanadan çıkıyor hepten
Çıngarı hazırdır boş bir sebepten
O kadar rahat ki yoksun edepten
Ar edip kendini kasmayı bilmez!
Dinleyeni de yok konuşur boşa
Ötüyor mübarek benziyor kuşa
İki de bir vurur baltayı taşa
O kadar sakar ki kesmeyi bilmez!
Kendini akıllı sanır salaklar
Aynı şeyi çalar kırık plaklar
Bağıra, bağıra çatlar kulaklar
Sesini birazcık kısmayı bilmez!
Olaylara farklı yanaşmasına!
Bilse sabrederdim konuşmasına
Velev “monolo’ğa” dönüşmesine
Ne var ki mantıklı esmeyi bilmez!
Mikdadi hoş değil böyle bir vaka
Pişkince yüzüne hem baka, baka
Özgürüm diyerek satıyor caka!
Boynundaki bağlı tasmayı bilmez!
Şair Mikdat Bal
Kayıt Tarihi : 22.7.2017 00:53:00





© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!