Adım Mikdat öyledir de, çağıranlar az olur
Ya babayım ya dedeyim ya amcayım ya dayı
Kimi komik kimi acı, kiminde de haz olur!
Toplanırlar çoluk çocuk doldururlar odayı!
Daha evden ilk adımı dışarıya atarken
Biri komşu, komşu diye “baban nasıl? ” soruyor
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta