Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Ûstat;Bu kalem hep daim olsun çok güzeldi.
Kabül görürse sayfandayım.
Güzel olan HAK'tan yana,
Gönül açık bizden ona,
Dönüyorsa bir o yana
Söz kelamın daim olsun.
Selam ve sevgilerimle
Sevgili Üstad Çağlamış gene baş eğmez kalemin..Zaten yalancıların mumu yatsıyı bulmaz..Kocaman yüreğinden öpüyorum gurbetten gurbete sevgi dolu selamlar
.antoloji.com/siir/siir/siir_SQL.asp?sair=20744&siir=998177&order=tarih
Mikdat Bal
'Kalemin daim olsun'
Derisini yüzemiyom,
Kalemimle çizemiyom,
Böcek gibi ezemiyom,
Nüfusta var; kayıtları!
Deligözler cabbar olur,
İsteğini söyler-durur,
Vurulmayı bilmez- vurur!
Cesâretin dâim olsun,
Gönlün; hoş ve Kaim Olsun.
Değer Üstadım; her zamanki gibi, gene yazdırdın.
Kadir Yeter. 06.8.2008 Çarşamba. TRABZON.
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta