Gecenin en katran karasına kattım seni a kadın.
Tek aydınlık yanımda sen varken ve bu kadar yakarken beni, bedenim buz kesti.
Ayrılığın cam kırıkları kesti her yanımı.
Kan kaybında, can kaybındayım.
Can yarım, can yaramın yasındayım ben.
Geçen her gün de biraz daha soluyor ruhum ve ömrüm.
Her geçen gün ölüyorum.
Çocukluk, o derin ırmak çağrısı
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman
Devamını Oku
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman




Diline sağlık
beğeniyle okudum
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta