Bilgiye çok yakınken öğrenmemek ne acı.
Düşünceler dağınık, “zekamız” bile yapay!
Çalışıp, gelişmektir cehaletin ilacı
Uyuşuk oluverdik “bekamız” bile yapay!
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta