an.!
an..
an'ılar düşer avuçlarıma
kuytuya çekilir usulca hayat
tutar nefesini..
an.!
o
an
an'nem bakar çocukluğuma
akarken bedenim ruhuma..
an.!
ve
an..
an'sızın süzülür nehirler
yakar genzimi oksijen..
an.!
be
an..
an'lamını bırakır herşey
çöp bidonlarının yanı
bebek çığlıkları kokar..
an'
la
maz
kimseler..
Kayıt Tarihi : 22.12.2016 22:22:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!