Güvendiğim dağlara kar yağdı birer birer
Ruhumda bin hicranla tutuştu tüm nağmeler
Yollarım dikenliydi yıllar oldu celladım
Bir gayya kuyusuna gömüldü kaldı adım
Seyrettim her akşam kızıl rengini ufkun
Ağarınca tan hüzünle dağıldı uykum
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bir ayrılığın yürekte açtığı yara ancak bu kadar güzel anlatılır. Kutluyorum şiiri ve şairi. hece şiirleri de en az serbest şiirleri kadar ustaca... Nicelerine... Sevgimle...
Değerli şairin yüreğinde kolay kolay dineceğini sanmadığım o amansız fırtınaların harap ettiği umuta yarınlara dair kurduğu hayallerin birer birer
yok oluşlarını çok hüzünlü bir dille dile getiren,benimde okurken acısını yüreğimde hissettiğim,o duygularını bire bir yaşadığm,hüzünlü bir hazla okuduğum,övgülere layık değerli bir şiiriydi..Kardeşimi yürekten kutluyor,selam ve saygılarımı iletiyorum..
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta