Oturup yalvarmaya diz çökmeye gerek yok
Kafana koyduğunu yaptın bu güne kadar
Yoluna serilirdim bende öyle yürek yok
Almak istediğini kaptın bu güne kadar
Kızgınlıktan gözlerin, kan bürüdü görmezsin
Sana yol gösterene kulak bile vermezsin
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Senin bu hareketin bükse belini
Sabrederim söylemem, hiç kimseye halimi
Kendini bulur bulmaz koşup tuttun elimi
Yine geldin barıştın öptün bu güne kadar
Tebrikler hocam. saygılar.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta