Sanki...
Bir çift resimdi,
O acımasız yıllara
Meydan okuyan..
Hayallerimin rengi solmuş duvarına
İnadına asılı kalan...!
Bir tek karanfil,
Ve bir çift beyaz güvercin..!
Kimbilir..
Belki de özlemim,
Hasretim saklı o iki resimde
Bir hasret ki,sanki bir volkan
Yıllarca yanar yüreğimde..
İstesem de, ..
Anlatamam derdimi,
Anlatamam ben hiç kimseye...
Cümleler suskun,heceler suskun,dizeler suskun..
Sebep onlarmıydı ki,
Çaresizliğime..
Kefensiz mülteci anılarımı..!
Buruşturup ta atmıştım çöp sepetime.!
Tıpkı..
Yüzümdeki ..
Zaman kalıntısı çizgiler gibi..!
Kırışmış kahrolmuş sefil sayfalar..
Benim yüreğimdeyse;esen deli rüzgarlar..
Hayallerim mahsun,düşlerim mahsun,benliğim mahsun
Sormasın bana,
Ne olur sormasın, sormasın kimse.
Bu perişan haline sebep ne diye.
Tek isteğim,
Taylan bebeğin gözleriyle,
Ağlamak doyasıya
Ve delicesine koşmak karanlıklara.
Bağırmak,
Geceyi yırtarcasına..
Vefasız, zalim olanlara,
Bir hiç uğruna akan kanlara,
Insani insana kırdıranlara.
Heleki..
Düzeni bozuk şu yalan dünyaya
Düşünmeden,düşlemeden,
Ağlamak,ağlamak doyasıya..!
17.8.1999 / Berlin
Mahmut Mücahit Özdemir
Kayıt Tarihi : 17.6.2014 10:51:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Anlamlı ve güzeldi şiir, can-ı gönülden kutlarım saygılar...
Acıların şiiri gibiydi... Ne kadar hüzün varsa dizelere dökülmüş...
Ama çok güzeldi okumak... Kutluyorum sizi ve şiirinizi...
Selam ve Saygımla...
TÜM YORUMLAR (28)