01.04.1957 / MANİSA- Selendi (Yeşil Mahalle)
94- BEN
Yalnızlığını paylaşırken,
Sohbetin, kenarından çıktı,
Şiirin, tam ortasından,
Doğdu bir güneş,
Isıttı, ısıttı, yaktı yüreği,
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta