Hayat bu kadar kısa ve acımasızken,
Son sigaradan aldığımız nefes,
Son kadeh rakıdan aldığımız yudum
Yada ne bileyim attığımız son adımdan, bi haberken
Neden bu gereksiz beklemeler
Bak altı yıl geçti,
O süre zarfında kaç kere güneş sensiz battı,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta