her şey aynı.
her sabah uyandığım da sağ kanepede duran yastıklar aynı.
mideme indirdiğim yemekler aynı.
her gün aynı reklamlar.
yollar aynı, ayakkabılarım alışık münzevi kerouaclara.
kaldırım aynı, nadiren köpek dışkısı ya da sakızlar, izmaritler bu durumu değiştirebiliyor.
lanet sokak lambaları da aynı.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta