Donmuş bir ırmağa dönüşüyorum
Kıvrılarak uzuyor uzuyor ve çatlayıp paramparça oluyor gecenin bir yerinde yalnızlığım
Yanıp yanıp sönüyor kentin ışıkları
Bir yolcu geri dönmemek üzere kaçıp gidiyor otogardan
Dilimde şeffaf ağırlaşmalar,
yüreğimde sapık teklemeler var
Tut elimden diyorum karanlığa.
Çocukluk, o derin ırmak çağrısı
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman
Devamını Oku
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta