Karşıma çıkan insanların verdiği tecrübeler,
Ne kadar da acı ne kadar da yıpratıcı
Çaresiz ve iki büklüm olduğum bir an.
Öyle korkunç, öyle isyankar ki bu tecrübeler,
İçimi döktüğüm beyazlıklar kararıyor.
Yavaş ve gece kadar ıssız bir anda hem de.
***
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta