Aşkın bahanesi olmaz, gözler birbirine kenetlendiğinde,
Sonra sevecen bir tebessüm eşliğinde durur zaman,
Belki akıntıya kapılır iki ruh, günahlarından arınırlar son günde,
Sonra cennet bahşedilir aşkın iki neferine, dünya durur o zaman.
Şimdi yazmak kolay geliyor, akarken yaşam,
Ben ölümsüzlüğün formülünü bulurken gözlerinde,
Sen bir çocuk kadar masum bakışlarla bakıyorsun, dikkat kesiliyorum
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta