7 tepe istanbulda 7kulede
bin dokuzyüz seksen 7 de
ilkokula başladığımda 7 yaşındaydım
7 yılın sonunda taşındık yeni mekan şehreminiydi
hiç unutmam asansör 7 kişilikti ve 7nci kat on7 numarada oturuyordum
haftanın 7nci günü
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta