Yüreğimin yıkık kentinden bir ses yükseliyor...
Ellerim uzanırken çaresizce sensizliğe,
Yüreğimdeki o ses yine beni benden ediyor..
7.2 şiddetinde bir depreme maruz kalmışcasına...
Feryadı figan ediyor bir türlü ışık yüzü görmüyor...
Habersizce sen döşedin ya yüreğime fay hattını,
/ey aşk
/ varlığındır beni umutlandıran
/ ve bütün uzuvlarımı kanatlandıran
/ yokluğun, umut lâhitlerinde hapsediyor beni
/ ruhsuz ve karanlık
/ kim bilir, belki de sana adıyor beni...
Devamını Oku
/ varlığındır beni umutlandıran
/ ve bütün uzuvlarımı kanatlandıran
/ yokluğun, umut lâhitlerinde hapsediyor beni
/ ruhsuz ve karanlık
/ kim bilir, belki de sana adıyor beni...




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta