Yüreğimin yıkık kentinden bir ses yükseliyor...
Ellerim uzanırken çaresizce sensizliğe,
Yüreğimdeki o ses yine beni benden ediyor..
7.2 şiddetinde bir depreme maruz kalmışcasına...
Feryadı figan ediyor bir türlü ışık yüzü görmüyor...
Habersizce sen döşedin ya yüreğime fay hattını,
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta