Zamanın paslı dişleriyle kemirdiği bir ömür, Geceler uzun, yıldızlar solgun, gökyüzü küskün. Kırık aynalarda yüzümden düşen gölgeler, Gözlerimde eski bir aşkın solmuş izleri...
Sokak lambaları altında titreyen bir yalnızlık, Söylenmemiş sözler düğümlü boğazımda. Kim bilir kaç kere yenildim, Kaç kere düştüm, kalkamadım...
Anılar, keskin bir bıçak gibi yaralarımı deşer, Her kahkahanın içinde gizli bir çığlık var. Gözyaşlarım sessizce düşer toprağa, Ölü bir baharın çürüyen çiçekleri gibi...
Zaman akar, ben kalırım gölgesinde, Hüznün soğuk elleriyle sarar beni gece. Ve bir gün sessizce yitip giderken, Ardımda sadece solgun bir iz kalır...
Başım köpük köpük bulut, içim dışım deniz,
ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda,
budak budak, şerham şerham ihtiyar bir ceviz.
Ne sen bunun farkındasın, ne polis farkında.
Ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda.
Devamını Oku
ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda,
budak budak, şerham şerham ihtiyar bir ceviz.
Ne sen bunun farkındasın, ne polis farkında.
Ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta