01.04.1957 / MANİSA- Selendi (Yeşil Mahalle)
621- GÜLÜŞLER
Kız, var ya,
Eriten, mum misali,
O gülüşler,
Karı, boranı, fırtınayı dindiren,
Sıcak, meltem gülüşler,
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta