Biz unutmadık.
Unutmak başka bir şeydir,
yaşamak başka.
Bazı sabahlar
yerinde duran duvarlara bakıp
şükürle değil,
temkinle nefes aldık.
Çünkü çocuklar var;
uykusu derin,
kalbi hafif olsun diye
sesimizi kıstık.
Onlara
toprağın da yorulabileceğini
söylemedik.
Sadece
evlerin yeniden yapılabildiğini,
insanın insanı tutabildiğini
öğrettik.
Ekranları kapattık bazen,
acıdan kaçmak için değil,
acı
onlara miras kalmasın diye.
Bir gün sorarlarsa
olmuş olanı,
gökyüzüne bakarak anlatacağız:
“Geçti,” diyeceğiz,
“ve biz buradayız.”
Hatırlamak
her gün kanamak değil.
Bazı acılar
susarak iyileşir.
Ve biz
geçsin diye
yaşamaya devam ettik.
Kayıt Tarihi : 5.2.2026 18:12:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!