Buz gibi havada, sıcacık evlerinde uyurlarken,
Aniden yakaladı gürültülü, korkunç bir deprem.
Yıkıldı ardı ardına binalar, kağıttan kuleler gibi,
Parladı gök, kükredi öfkeyle yerin dibi.
Raylar büküldü, dağlar ayrıldı, yerler yarıldı,
Türk milletinin acısı gözyaşıyla karıldı.
Betonla karışık kar yağarken üzerlerine,
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta