Güneş doğmadı o sabah, buz kesti şehirler
Kıyamet koptu sanki, sustu bütün diller
Beton yığınları arasında can çekişir hayaller
Toz duman içinde kaldı o güzelim eller
Siren sesleri karıştı feryat figanlara
Kader dediler ama sığmadı mizanlara
Bir şehir yıkıldı, bin yürek yandı orada
Umutlar asılı kaldı o soğuk duvarlarda
Unutmak mı? Kimin haddine o kara günü
Toprak aldı götürdü dünü, bugünü, yarını
6 Şubat sabahı, zaman acıyla tanıştı
Yürekler yandı, feryatlar göğe ulaştı
Sesimi duyan var mı?
Sesimi duyan var mı?
Sesimi duyan var mı?😞😞😞
Zühre Türkeli
10 Şubat 2023
21:38
Kayıt Tarihi : 5.2.2026 22:18:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!