Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Bir keşmekeşe düşmüşüz gidiyoruz.Ne nasıldır,nasıl olmalıdır,olan bitene seyirci kalıyoruz çoğu zaman ve gitgide değişen ve dengesini kaybeden bir doğa,insanların gitgide daha da kırıcı halleri,sevgi ve saygının kaybolduğu bir devri yaşıyoruz.Şiirinizde tam bu karmaşaya uygun dizelerden oluşmuş.Yüreğinize sağlık.
İbocan çok güzel bir çalışma duru bir anlatım ve anlam, mesajı olan bir şiir
şiirin başından sonuna güzel bir anlatım finali de harika olmuş biriki yerde minik hatalar(harf)var onlar sanırım gözünden kaçmış
Emek ve yüreğine sağlık ve Derslerinde başarılar dilerim
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta