ay ışığı, sensizliğimle seviştiğim nağmelerin kızaran dudaklarında için için
kendini kaybediyor yanıyor vakit
yanıyor avaz avaz gemileri haylaz gençliğimin
rotasız maviliklerimin firarlarında seni arıyor seni soruyor
benim sana çok hasta şu üşütük aklım
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
