Akşam yeni oldu,pencereden bakıyorum
Karşı mahallede,sokak lambaları yandı bir bir…
Ve çöktü yine üzerime,semanın efkarlı bulutları,
Hasretim yelkovana soyunmuş bu akşam,aşkım bir akrebe
Şimdi söyleyin bana dostlar,söyleyin,daha kaç var onikiye…
Muhtacım yarin bir tek sözüne,onun nefesine,gülüşüne
Canımı istese,bu canın kıymeti yok bende,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta