Sana teninden yakın olmak isterken kendimi senden uzakta buldum.
Yağmur sonrası çıkan gökkuşağı gibi koşar adım geldikçe sana, senden uzaklaşıyorum.
Gölgesini yakalamaya çalışan bir çocuk misali ellerinin peşi sıra koşuyorum.
Tam tuttum derken, tam benim derken kayıp gidiyor ellerin ellerimden.
Düşünüyorum.
Ya ben yanlış yerde duruyorum, ya sen...
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta